Festiwal w Opolu: od 1963 roku święto polskiej piosenki

Kiedy odbył się pierwszy festiwal w Opolu?

Pierwszy Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej odbył się w Opolu w czerwcu 1963 roku. Od tego czasu Opole kojarzy się w całej Polsce z piosenką, a festiwal stał się jednym z najważniejszych wydarzeń muzycznych w kraju.

Koncerty odbywały się w amfiteatrze na Wyspie Pasiece, w samym sercu miasta. Amfiteatr nazwano Amfiteatrem Tysiąclecia. Na widowni siedziały tysiące ludzi, a jeszcze więcej oglądało festiwal w telewizji, bo koncerty transmitowała Telewizja Polska.

Festiwal odbywał się zwykle w czerwcu, na początku lata. Dla wielu rodzin wieczory przed telewizorem z Opolem były stałym punktem roku. Rozmawiano potem o piosenkach, strojach i o tym, kto powinien był wygrać.

Najsłynniejsze piosenki z Opola w latach 60. i 70.

Już w 1964 roku nagrodę w Opolu zdobyła piosenka „Tańczące Eurydyki”, którą zaśpiewała Anna German. Jej czysty, ciepły głos sprawił, że piosenka szybko stała się przebojem, a sama piosenkarka zdobyła ogromną popularność także poza Polską.

W 1967 roku nagrodę dostał Wojciech Młynarski za zabawną piosenkę „Jesteśmy na wczasach”, do której sam napisał słowa i którą sam zaśpiewał. Piosenka o urlopie w górach, wieczorkach i wczasowych zwyczajach do dziś jest nucona przez tych, którzy pamiętają wczasy pracownicze.

W 1972 roku na opolskiej scenie wystąpił Bogusław Mec z nastrojową piosenką „Jej portret”. Utwór od razu stał się przebojem i jest jedną z najbardziej znanych polskich ballad tamtych lat.

Pod koniec lat 70. Jerzy Stuhr, aktor, a nie zawodowy piosenkarz, zaśpiewał w Opolu „Śpiewać każdy może” ze słowami Jonasza Kofty. Piosenka z przymrużeniem oka mówiła, że śpiewać wolno każdemu, i bardzo szybko weszła do języka potocznego.

Opole w latach 80.: przerwa i wielkie powroty

W 1982 roku, w czasie stanu wojennego, festiwal się nie odbył. Wrócił w następnych latach i znów przyciągał przed telewizory miliony widzów.

W 1984 roku nagrodę w Opolu zdobyła Edyta Geppert za piosenkę „Jaka róża, taki cierń”. Muzykę napisał Włodzimierz Korcz, a słowa Jacek Cygan. Mocny, dramatyczny głos piosenkarki zrobił na widzach wielkie wrażenie i od tej pory jej nazwisko kojarzono z tą piosenką.

W czerwcu 1988 roku festiwal przygotował koncert pamięci Jonasza Kofty, autora wielu znanych tekstów, który zmarł wiosną tego roku. Jerzy Stuhr znów zaśpiewał wtedy „Śpiewać każdy może”.

Debiuty w Opolu i lata 90.

Ważną częścią festiwalu zawsze był koncert debiutów. Młodzi wykonawcy, często zupełnie nieznani, mogli na nim pokazać się całej Polsce. Dla debiutantów ustanowiono nagrodę imienia Anny Jantar.

W 1994 roku koncert debiutów wygrała Justyna Steczkowska i dostała nagrodę imienia Anny Jantar. Młoda piosenkarka ze skrzypcami i niezwykłą skalą głosu szybko stała się gwiazdą, a jej „Dziewczyna Szamana” była jednym z przebojów połowy lat 90.

W Opolu powstała też Aleja Gwiazd Polskiej Piosenki. Na chodniku umieszczono gwiazdy z nazwiskami artystów związanych z festiwalem, a turyści szukają w niej nazwisk swoich ulubionych wykonawców.

Czym był Kabareton w Opolu?

Oprócz koncertów z piosenkami festiwal w Opolu miał też wieczór z kabaretem. W latach 2000. telewizyjny Kabareton był jednym z najchętniej oglądanych punktów festiwalu i co roku śledziły go miliony widzów.

Na scenie amfiteatru występowały wtedy najpopularniejsze polskie kabarety, z różnych miast kraju. Skecze z Kabaretonu telewizja pokazywała potem wiele razy, a niektóre powiedzonka z nich ludzie powtarzali przez długie miesiące.

Festiwal w Opolu odbywa się do dziś. Co roku w czerwcu wraca na ekrany, a starsi widzowie porównują nowe piosenki z przebojami, które sami pamiętają z dawnych lat.